Tutaj znajdziecie Państwo opisy aktualnie wyświetlanych w naszym kinie filmów. Opisy są zamieszczone w kolejności chronologicznej wyświetlania filmów.
Mia i migusie
produkcja: Francja, Włochy, 2008
czas trwania: 91 min.
scenariusz i reżyseria: Jacques-Rémy Girerd
dystrybucja w Polsce: Gutek Film
głosy: Bartosz Opania, Brygida Turowska-Szymczak, Piotr Kozłowski, Agnieszka Kudelska, Aleksander Wysocki, Jacek Czyż
Podczas budowy luksusowego kompleksu hotelowego, w środku rozległego i pięknego lasu, jeden z robotników o imieniu Pedro zostaje uwięziony w podziemnym tunelu. Kilkuletnia Mia udaje się na poszukiwania zaginionego ojca. Dziewczynka, aby dotrzeć do miejsca budowy, wędruje przez tajemniczy las. Spotyka w nim stworzenia zwane Migusiami. Są one strażnikami drzewa, które ma kluczowe znaczenie dla przyszłości wszystkich istot żyjących na Ziemi, a budowa hotelu zagraża jego dalszemu istnieniu. Mia wraz z nowo poznanymi przyjaciółmi postanawia uratować las i jego mieszkańców przed ekologiczną katastrofą...
„’Mia i Migusie’ zawiera przyzwoitą dawkę humoru, uzupełnioną wartką akcją i, przede wszystkim, nietuzinkowymi postaciami, jakimi są Migusie. Dzięki umiejętnemu wypoziomowaniu warstwy edukacyjnej i rozrywkowej, powstał film, który nie razi nachalnym dydaktyzmem. W pierwszej kolejności próbuje dzieciom opowiedzieć zajmującą historię, przesłanie przejmowania się losami planety i ogólnego ‘bycia dobrym człowiekiem’ dokładając poniekąd w bonusie. W dodatku film Girerda udowadnia nieprzemijającą ciągle wyższość kina 2D nad 3D. Trójwymiar wciąż pozostaje siedliskiem efektowności i niepotrzebnej brawury. Jeśli zestawić to z kreską nieśmiało nawiązującą do japońskiej szkoły animacji spod znaku Hayao Miyazakiego i Studia Ghibli, to ‘Mia...’ zyskuje kolejne punkty. Motyw zespolenia z naturą również buduje pomost między animacjami ze stajni Miyazakiego a filmem Girerda i chociaż ‘Mia i Migusie’ nie jest w stanie wytrzymać tego nobilitującego zestawienia, to i tak stanowi interesującą propozycję dla młodych widzów.” (Lech Moliński, Stopklatka)
Jeden dzień
produkcja: USA, 2011
czas trwania: 108 min.
reżyseria: Lone Scherfig
dystrybucja w Polsce: Gutek Film
obsada: Anne Hathaway, Jim Sturgess, Patricia Clarkson
Pozornie trudno o mniej dobraną parę niż Emma i Dexter. Ona – niepoprawna idealistka i marzycielka, brak jej siły przebicia. On – pewny siebie przystojniak i prawdziwy król życia. Ona na wszystko musi ciężko zapracować. On od razu dostaje to o czym zamarzy. Ona szuka miłości, on seksu. Spotykają się w noc po zakończeniu studiów. Jutro każde pójdzie własną drogą. Gdzie będą za rok, za dwa? I każdego następnego roku?
„To nie tylko love story, ale także książka o przyjaźni i rodzinie, nostalgii i żalu, o naszych marzeniach i nadziejach, które spełniają się często w sposób inny niż zamierzaliśmy. Chciałem napisać lekko staroświecki romans o wzlotach i upadkach związku dwojga ludzi na przestrzeni wielu lat.” (David Nicholls, autor scenariusza)
„Kto nie chciałby wcielić się w rolę pięknej, inteligentnej i utalentowanej Emmy albo młodego boga Dextera? Kto nie chciałby stać się obiektem miłości jednego z nich? Ich wielkie uczucie czyni z nich wybrańców, tych jednych na nieopisaną liczbę osób, które swojej połówki nie znajdą nigdy. Obserwując ich długą i wyczerpującą drogę do szczęścia, nie odczuwa się jednak zazdrości. Opowieść Nichollsa, który napisał również scenariusz kinowej wersji, daje bliżej nieuzasadnioną nadzieję, że podobna historia może spotkać każdego. Dlatego też film skierowany jest do osób, które nie wstydzą się wzruszeń i łez spływających po policzkach. Piękno formy w połączeniu z historią miłości, która musiała przełknąć mnóstwo gorzkich łez, czyni z filmu uroczy i wzruszający obrazek, który najlepiej oglądać w gronie bliskich przyjaciół.” (Dorota Kostrzewa, Filmweb)
Listy do M.
produkcja: Polska, 2011
czas trwania: 116 min.
reżyseria: Mitja Okorn
dystrybucja w Polsce: ITI Cinema
obsada: Maciej Stuhr, Roma Gąsiorowska, Paweł Małaszyński
„Listy do M.” to 15 bohaterów i 5 wyjątkowych historii rozgrywających się w zaśnieżonej, mroźnej Warszawie w trakcie jednego wyjątkowego dnia – wigilii Świąt Bożego Narodzenia. Jego magiczna moc połączy ze sobą losy bohaterów tej wyjątkowej komedii zmieniając ich życie już na zawsze. Czasem uciekamy od miłości choć pragniemy jej najbardziej na świecie. Uciekamy od świąt, choć w głębi duszy każdy z nas chciałby, jak dziecko, napisać w liście do mikołaja swoje najskrytsze marzenia. Dlatego to film dla wszystkich, którzy wierzą w miłość i dla tych, którzy już stracili nadzieję. Dla tych, którzy szukają wzruszeń, uśmiechu, pozytywnych emocji i zaskoczenia. Dla tych, którym znudził się grzeczny Święty Mikołaj. Dla tych, którzy lubią święta ale tylko od święta i dla tych, którzy mogliby żyć świątecznym nastrojem cały rok. Dla tych, którzy krzyczą „do diabła z miłością” i dla tych, którzy szepczą „chcę zakochać się już dzisiaj”.
„’Listy do M.’ są o miłości, o tym, że dobrze i pięknie jest mieć kogoś bliskiego, kto będzie obok nas niezależnie od wszystkiego. Często nie dajemy tej potrzebie dojść do głosu, poplątani w spadających nam na głowę ważnych sprawach, które na koniec dnia okazują się być zupełnie nieważnymi. Chcieliśmy zrobić film, który połączy w nastroju cudowny romans, naprawdę zabawny humor i to sympatyczne ciepło, jakie czujemy, kiedy jesteśmy szczęśliwi.” (Iza Łopuch, producentka)
„Każdy z Was na pewno znajdzie swoją ulubioną parę i perypetie, z którymi będziecie mógł się identyfikować. I mam nadzieję, że wyjdziecie z kina w dobrych nastrojach, otuleni romantycznym ciepłem.” (Katarzyna Zielińska, odtwórczyni roli Betty)
Musimy porozmawiać o Kevinie
produkcja: USA, Wielka Brytania, 2011
czas trwania: 112 min.
scenariusz i reżyseria: Lynne Ramsay
dystrybucja w Polsce: Best Film
obsada: John C. Reilly, Tilda Swinton, Ezra Miller
Kiedy Eva dowiaduje się, że będzie miała dziecko, rzuca karierę i całą swoją uwagę skupia na małym Kevinie. Jednak bycie mamą nie jest wcale takie proste, a Kevin nie jest zwykłym dzieckiem. Eva traci kontrolę nad diabolicznym synem. Kevin dorastając, zmienia jej życie w prawdziwy koszmar.
Tytułowy Kevin to demoniczny nastolatek, który świadomie manipuluje swoim otoczeniem, nie uznaje żadnych zasad i z prowokującym uśmiechem mówi: „Wstajesz rano i oglądasz telewizję, jedziesz samochodem i słuchasz radia. Chodzisz do swojej nudnej pracy albo nudnej szkoły, ale o tym nie mówią w głównym wydaniu wiadomości. Doszło do tego, że nawet ludzie z telewizji często oglądają telewizję. Na co oni wszyscy tak patrzą? Właśnie na takich jak ja...”. Magnetyczna Tilda Swinton i demoniczny Ezra Miller w thrillerze obnażającym najmroczniejsze zakamarki ludzkiej duszy, który prowokuje, pociąga i nie daje o sobie zapomnieć.
„Kevin nie jest złym dzieckiem ani socjopatą, jest przeciętnym nastolatkiem, który ma świadomość tego, co naprawdę dzieje się w jego rodzinie. W filmie pokazujemy prawdziwe relacje, jakie łączą ludzi. W piękny i artystyczny sposób podejmujemy dialog na temat możliwych przyczyn takich wydarzeń. Chociaż mamy do czynienia z trudną i skomplikowaną historią, to na ekranie została ona opowiedziana w bardzo poetycki i ciepły sposób. Wynika to z przeświadczenia, że we wszystkim można odkryć wrodzoną dobroć, nawet jeśli przedmiotem naszych badań jest coś z reguły złego i mrocznego.” (Ezra Miller, odtwórca roli Kevina)
Sherlock Holmes: Gra cieni
produkcja: USA, 2011
czas trwania: 129 min.
reżyseria: Guy Ritchie
dystrybucja w Polsce: Warner Bros.
obsada: Robert Downey Jr., Jude Law
Sherlock Holmes zawsze uchodził za najinteligentniejszego mężczyznę w okolicy... aż do teraz. Oto pojawił się nowy geniusz zbrodni, Profesor Moriarty. Nie dość, że dorównuje on intelektem Holmesowi, to jego skłonność do czynienia zła połączona z absolutnym brakiem sumienia mogą dać mu przewagę nad słynnym detektywem.
Kiedy znaleziono ciało księcia koronnego Austrii, dowody przedstawione przez Inspektora Lastrade’a wskazywały na samobójstwo. Jednak Sherlock Holmes dochodzi do wniosku, że książę padł ofiarą morderstwa, które jest jedynie elementem złowieszczej zagadki wymyślonej przez Profesora Moriarty’ego. Łącząc przyjemne z pożytecznym, Holmes podąża za wskazówkami do tajnego klubu dżentelmenów, w którym wspólnie z bratem, Mycroftem Holmesem, wznoszą toasty na cześć Watsona w jego ostatni kawalerski wieczór. Tam Holmes spotyka Sim, cygańską wróżbitkę, która widzi więcej, niż chce powiedzieć i która przez przypadek została wplątana w morderstwo księcia, przez co stała się kolejnym celem mordercy. Holmes z trudem ratuje jej życie, a ta w zamian niechętnie zgadza się mu pomóc.
„Bardzo chciałem powrócić do świata Sherlocka Holmesa, ponieważ doświadczenia związane z tworzeniem pierwszej części były bardzo pozytywne, zarówno pod względem osobistym, jak i twórczym. Mieliśmy cały wachlarz historii, które mogliśmy opowiedzieć wracając do tej postaci, ponieważ ma ona wiele interesujących aspektów. Osobliwości Holmesa to coś więcej, niż opisano w książkach, dlatego chciałem mieć możliwość lepszego zgłębienia tego tematu, a jednocześnie pokazać widzom coś, czego jeszcze nie widzieli.” (Guy Ritchie, reżyser)
Dziennik zakrapiany rumem
produkcja: USA, 2011
czas trwania: 120 min.
scenariusz i reżyseria: Bruce Robinson
dystrybucja w Polsce: Kino Świat
obsada: Johnny Depp, Aaron Eckhart, Michael Rispoli
Paul Kemp porzuca nowojorski hałas na rzecz błogiego spokoju rajskiej wyspy Portoryko i przyjmuje posadę dziennikarza w lokalnej gazecie, prowadzonej przez sponiewieranego przez życie redaktora Lottermana. Umilając sobie czas pokaźnymi dawkami rumu, Paul poznaje i błyskawicznie traci głowę dla zmysłowej Chenault. Problem w tym, że dziewczyna zaręczona jest z amerykańskim przedsiębiorcą, który planuje przemienić wyspę w swoje prywatne eldorado. Uwikłany przez rywala w perfidną intrygę Paul stanie przed trudnym wyborem: poświęcić dziennikarską niezależność dla pieniędzy, czy z pomocą ekscentrycznych kompanów od kieliszka uratować się przed (nie tylko moralnym) kacem i skompromitować pazernego biznesmena.
„Zwiastun i znajomość wątków biograficznych Huntera S. Thompsona mogą sugerować, że najnowszy film nakręcony na podstawie jego twórczości to odjechana komedia ze spektakularnymi scenami pijaństwa i narkotycznymi wizjami. Przed pójściem do kina lepiej pozbyć się tych oczekiwań i przygotować na poprowadzoną całkiem na serio opowieść o alter ego samego Thompsona. W takiej interpretacji film Bruce'a Robinsona to ciekawy portret jednego z najbardziej kontrowersyjnych dziennikarzy. Na pierwszy plan Robinson wysunął reportażowe fakty o początkach zmian, jakie nastąpiły w Portoryko w latach 60. Humor zapowiadany przez zwiastuny wynika z absurdów towarzyszących portorykańskiej przygodzie Kempa i nieoczekiwanych zbiegów okoliczności – a tych, ze względu na charakterystyczny klimat wyspy i koloryt jego mieszkańców, nie brakuje.” (Dorota Kostrzewa, Filmweb)
Muppety
produkcja: USA, 2011
czas trwania: 110 min.
reżyseria: James Bobin
dystrybucja w Polsce: Forum Film
obsada: Zach Galifianakis, Jason Segel, Amy Adams
W czasie wakacji w Los Angeles, największy fan Muppetów Walter oraz para jego przyjaciół, Gary oraz Mary, odkrywają nikczemny plan nafciarza Texa Richmana. Zamierza on zburzyć Teatr Muppetów, aby wydobywać ropę, której złoże właśnie pod nim odkryto. Chcąc ocalić teatr i pomóc w wystawieniu największego przedstawienia Muppetów w historii, Walter, Mary i Gary muszą zebrać 10 milionów dolarów i pomóc Kermitowi zjednoczyć starą ekipę Muppetów, których drogi się rozeszły...
„Gdy w 1990 roku zmarł Jim Henson, twórca Muppetów, niezwykle popularnych kukiełek mających własny program w telewizji, na jego pogrzebie śpiewał chór złożony z futrzanych bohaterów show, a żaba Kermit trzymał tabliczkę obwieszczającą światu, że stracił głos. Śmierć Hensona nie oznaczała jednak ani końca Muppetów, ani przekształcenia Kermita-gaduły w Kermita-niemowę. Pod koniec lat 90. sympatyczne kukiełki wróciły z nowym programem telewizyjnym, a po ponad dekadzie – ze staroświeckim, uroczym i zabawnym filmem kinowym w reżyserii Jamesa Bobina. ‘Muppety’ to afirmacja radości płynącej z życia, rewiowa zabawa w starym stylu, przywołująca masę wspomnień z dzieciństwa; produkcja naiwna, ale na swój sposób wzruszająca. Motyw braku zainteresowania Muppetami, które przegrywają z najnowszymi trendami, staje się przekonującym odniesieniem do rzeczywistości. Idea sentymentalnego powrotu do przeszłości gra na ekranie pierwsze skrzypce. Bobin stawia na odkurzenie telewizyjnego fenomenu kulturowego bez unowocześnień, efektów komputerowych i drugiego dna. To film nieskomplikowany, kolorowy, uroczo naiwny.” (Ewa Drab, Stopklatka.pl)
W ciemności
produkcja: Francja, Kanada, Niemcy, Polska, 2011
czas trwania: 145 min.
reżyseria: Agnieszka Holland
dystrybucja w Polsce: Kino Świat
obsada: Robert Więckiewicz, Benno Furmann
Katolik, grzesznik, drobny złodziejaszek. Leopold Socha, Polak ze Lwowa - przez ponad rok pomagał i dawał schronienie ukrywającej się w kanałach grupie uciekinierów z getta. Za pieniądze. Jednak to, co wydawało się okazją do zarobku, doprowadziło do powstania głębokiej więzi emocjonalnej pomiędzy Sochą a uciekinierami, ewoluując w heroiczną walkę o ludzkie życie.
„Ostatnie lata przyniosły wiele nowych filmów i książek odnoszących się do okresu Holokaustu. Ktoś mógłby zapytać, czy już wszystko na ten temat zostało powiedziane? Jak ta zbrodnia, której echa są nadal w świecie widoczne, w ogóle była możliwa? Czy te wydarzenia i działania są wyjątkiem w ludzkiej historii, czy może ujawniają głębszą, mroczną prawdę o naszej naturze? Ci, których dręczą te pytania, będą wciąż wracać do zgłębiania tego granicznego dla ludzkości doświadczenia. Historie ocalonych cechuje niesamowita różnorodność ludzkich losów, bogactwo dramatów, przygód i emocji.
Jedna z tych historii opowiada losy Leopolda Sochy i grupy Żydów z lwowskiego getta, którą ukrywał w miejskich kanałach. Główny bohater to postać niejednoznaczna: bo i kochający ojciec rodziny, i drobny złodziejaszek, z jednej strony naiwnie religijny, z drugiej niemoralny cwaniaczek – zwykły, przeciętny człowiek, czasem dobry, czasem zły. Ale sytuacja, w której się znalazł jest niezwykła. W trakcie tej historii Socha dorasta do człowieczeństwa. Grupa Żydów, którą ratuje, też nie składa się z samych aniołów. Strach, straszne warunki, w których przyszło im egzystować, słabość i wielkość, miłość i egoizm, czynią z nich skomplikowaną, a czasami nawet trudną do zniesienia grupę. Są żywi, prawdziwi, totalnie ludzcy. Mają prawo do przeżycia i walczą o to prawo w każdej sekundzie. Dla mnie są bardziej przejmujący niż wyidealizowane plakatowe ofiary.” (Agnieszka Holland, reżyser)
Czas wojny
produkcja: USA, 2011
czas trwania: 146 min.
reżyseria: Steven Spielberg
dystrybucja w Polsce: Forum Film
obsada: Emily Watson, David Thewlis, Peter Mullan
Rodzina Narracottów prowadzi farmę w Devon. Ojciec Ted kupuje pięknego konia Joeya, który nie nadaje się jednak do pracy w gospodarstwie. Bardzo zaprzyjaźnia się z nim syn Narracottów, Albert. Gdy rumak zostaje sprzedany armii, poznajemy jego dramatyczne, zmienne losy podczas wojennej zawieruchy. Tymczasem chłopak, choć nieletni, zaciąga się do wojska, mając nadzieję odnaleźć swego najwierniejszego przyjaciela.
„Ta opowieść całkowicie mną zawładnęła. Jestem zdania, że ma w sobie wielką, niespotykaną uczciwość. Nasza ekranizacja skierowana jest do widowni rodzinnej. Opowiada o niezwykłym doświadczeniu i więzi, która łączy chłopca i konia, choć los tak gwałtownie i dramatycznie ich rozdziela. Myślę, że przesłanie naszego filmu będzie doskonale zrozumiałe w każdym kraju. To przede wszystkim rzecz o wierze, nadziei i wielkiej wytrwałości, zarówno ze strony konia, jak i jego opiekuna. Oraz o poświęceniu, które się z tak głębokim przywiązaniem wiąże.” (Steven Spielberg, reżyser)
„Dla Spielberga odyseja konia przez kolejne fronty staje się okazją do narysowania emocjonalnego pejzażu I Wojny Światowej. Reżyser przygląda się zarówno obu stronom konfliktu, jak i cywilom, których domostwa za chwilę znajdą się pomiędzy wrogimi okopami. Pomimo niesprzyjających okoliczności bohaterowie odsłaniają przed nami jedynie pozytywne cechy charakteru: szlachetność, honor, a wreszcie zdolność do poświęceń. W krwawych oparach wojennego absurdu udało im się ocalić człowieczeństwo.” (Łukasz Muszyński, Filmweb)
Moja łódź podwodna
produkcja: USA, Wielka Brytania, 2010
czas trwania: 97 min.
scenariusz i reżyseria: Richard Ayoade
dystrybucja w Polsce: Gutek Film
obsada: Noah Taylor, Craig Roberts, Paddy Considine
Pamiętacie świat sprzed „Harry'ego Pottera” i „Zmierzchu”? Jeżeli tak, z pewnością polubicie Oliviera Tate'a. Ten chłopak nie pasowałby do naszych czasów - nie potrafi czarować, nie jest też wampirem. Mieszka w nudnym miasteczku, w którym nic się nie dzieje. Nie ma przyjaciół, a dziewczyna, w której się zakochał, woli innego. Jednak Oliver Tate nie jest zwykłym przeciętniakiem, bo posiada niezwykły dar. Patrzy na siebie i swoje życie jakby był bohaterem filmu, przez co nawet najdrobniejsze wydarzenia urastają w jego wyobraźni do przygód godnych superprodukcji, ba, może nawet wielu filmów, które mogliby wyreżyserować Jean-Luc Godard i Steven Spielberg... w duecie. Ma w życiu dwa cele: stracić dziewictwo przed kolejnymi urodzinami i nie dopuścić, by matka porzuciła ojca dla pewnego okultysty. Jego broń to potoki słów i niemal absolutna wiara w siebie.
„Humor powieści w dużej mierze opiera się na napięciu pomiędzy tym, co według nas zdarzyło się naprawdę, a sposobem, w jaki Oliver opisuje swoje przeżycia. Musieliśmy znaleźć metodę na skuteczne oddanie tego napięcia w filmie. Postanowiliśmy zachować brak wiarygodności Olivera jako narratora, ale zestawić jego opowieści z obiektywną rzeczywistością, a nie tylko tą opisywaną przez chłopaka. Mimo to, film pozostaje mocno subiektywny. Zazwyczaj filmy opowiadające o nastolatku pokazują głównego bohatera w przychylnym świetle. Młody protagonista zwykle przedstawiany jest jako ten niewinny. Podoba mi się to, że Oliver jest dosyć wredny, nieprzystępny i egocentryczny. Bardzo mnie to zainteresowało, podobnie jak jego narracja – przezabawna i pompatyczna.” (Richard Ayoade, reżyser i autor scenariusza)
Rzeź
produkcja: Francja, Hiszpania, Niemcy, Polska, 2011
czas trwania: 79 min.
scenariusz i reżyseria: Roman Polański
dystrybucja w Polsce: Kino Świat
obsada: Jodie Foster, Kate Winslet, Christoph Waltz, John C. Reilly
Dwie nowojorskie pary: Alan i Nancy oraz Michael i Penelope. Zdawałoby się, że wszystko je łączy. Nienaganne maniery, wysoki standard życia i satysfakcja z uczących się w najlepszych szkołach dzieci. Wszyscy czworo mogą uważać się za elitę amerykańskiej socjety. Kiedy ich dzieci wszczynają bójkę, na pozór niewinne spotkanie rodziców, zorganizowane celem wyjaśnienia sprawy, przerodzi się w lawinę potyczek i wzajemnych złośliwości. W tym piekielnie zabawnym pojedynku stawką będzie dobre imię i status każdego z uczestników. Nic zatem dziwnego, że wytrawni przeciwnicy dopuszczą się ciosów poniżej pasa. Wkrótce wyjdą na jaw głęboko skrywane tajemnice, a gdy więzy małżeńskie ulegną zaskakującemu rozluźnieniu, okaże się, że w nowoczesnym związku wszystkie chwyty są dozwolone...
„Charakter tego utworu jest przezabawny, a tempo wartkie. Najbardziej pociągało mnie w nim jednak to, że akcja rozgrywa się w czasie rzeczywistym. Nigdy nie nakręciłem filmu bez najmniejszej choćby elipsy czasowej i nie przypominam sobie, żebym kiedyś taki oglądał.” (Roman Polański, reżyser i współautor scenariusza)
„To triumf formy i triumf Polańskiego, jego reżyserii, jego spojrzenia. Kamera jest jednym z bohaterów ‘Rzezi’. Sprawia, że widz w trakcie rozmowy czworga rodziców popada w chaos. Doznajemy zawrotu głowy, nieustannie zbijani z tropu, chcąc osądzić uczestników tej walki i instynktownie szukając racji którejś ze stron. Tymczasem to sytuacja ma rację. Farsohorror napędza się sam, wśród śmiechu widowni.” (Tadeusz Sobolewski, „Gazeta Wyborcza”)